Berichten

In het kader van persoonlijke HSP-verhalen, nemen we deze keer een kijkje achter de schermen van Color Your Life met het verhaal van Laura Woolthuis, redacteur en schrijver van enkele van onze artikelen. Wanneer kwam zij erachter dat ze HSP was? Hoe gaat ze ermee om en hoe plukt ze er nu in haar dagelijks leven de vruchten van?

Grote gevoelens

Ik was altijd al een gevoelig kind, wat zich meestal uitte in grote gevoelens bij zowel positieve als negatieve situaties. Zo wist ik al heel jong wanneer ik een sterke nee voelde als ik iets niet prettig vond en kon ik slecht tegen heftige of bloederige verhalen. Ik ben zelfs een keer flauwgevallen in de klas toen ik een boek las waarin een intense pijn voorkwam! Door dat soort momenten ontdekte ik dat ik soms de gevoelens van anderen kon voelen en ook de ware intenties van iemand kon zien. De juf die bijvoorbeeld ineens poeslief deed als er ouders bij waren, maar ondertussen voor mij duidelijk nepheid uitstraalde. Dat vond ik heel verwarrend, want wat doe je daarmee als kind?

Van overprikkeling was lang geen sprake, wel van onderprikkeling. Hoewel ik daar pas op latere leeftijd achter ben gekomen (daarover later meer). De eerste keer dat ik echt overprikkeld raakte was op mijn 13e, toen ik naar een spirituele beurs was geweest. ’s Avonds lag ik in bed en ik was klaarwakker. Het voelde alsof ik onder stroom stond. Ik had alle energieën van die dag als een spons in me opgezogen en ze konden nergens heen om te ontladen. Dat was een heel vreemde ervaring.

Hoogsensitief (HSP)

Op mijn 27ste hoorde ik pas over HSP. Ik googelde ‘pijn van andere mensen voelen’ (wat veel zegt over mijn ervaringen haha) en deze term rolde eruit. Ik kocht meteen het boek van Elaine Aaron, maar tijdens het lezen herkende ik mezelf helemaal niet in die vroege omschrijving van HSP: het leek meer over extreem introverte en gevoelige mensen te gaan die hun huis niet durfden te verlaten uit angst voor prikkels. Zo was ik absoluut niet, ik hield juist van avontuur en prikkels!

Uiteindelijk kwam ik door omstandigheden in een heftige burn-out terecht. Ik zat helemaal vast en mentaal ging het heel slecht. Ik hoorde over HSP-coaching en ik dacht, laat ik het eens proberen. Zo kwam ik bij Color Your Life terecht en het was zo’n fijne ervaring om door Denise gecoacht te worden! Ik kon goed met haar filosoferen over dingen die me bezighielden en zij werd het eerste goede stemmetje in mijn hoofd. In mijn jeugd heb ik veel te horen gekregen dat ik niet goed genoeg was, dat ik ‘te veel’, ‘te moeilijk’, ‘te…’ was, en om plotseling goede dingen over mezelf te horen was een heel nieuwe ervaring.

Ze heeft me een paar jaar gecoacht, door extreme overprikkeling, veel persoonlijke drama’s en paniekaanvallen heen. Uiteindelijk moest ik meer psychologische hulp zoeken, maar wist ik wel beter wat ik zocht in een coach/psycholoog. Ik las ook meer boeken over HSP, bijvoorbeeld over HSP HSS. Daarin herkende ik me meer: iemand die soms juist prikkels nodig heeft om op te laden. Maar toch had ik het gevoel dat dat nog niet de hele lading dekte.

Hoogbegaafd (HB)

En dat klopte. Kort daarna ontdekte ik dat ik ook hoogbegaafd ben. Een bizarre realisatie, want hoogbegaafden zijn toch extreem slimme mensen die heel goed zijn op school, klassen overslaan en moeilijke wiskundige formules kunnen oplossen? Dat was ik niet! Maar toch klopten alle zijns-kenmerken. Ik ben heel creatief aangelegd, heb veel talenten, vind veel dingen leuk, en pik die dingen ook snel op. Bovendien leer ik top-down, in plaats van bottom-up. Het was echt een eyeopener toen ik dit ontdekte. Het verklaarde ook waarom ik school juist altijd heel moeilijk had gevonden: als je in een wereld leeft waarin je alles ‘andersom’ wordt aangeleerd, dan is het lastig om mee te komen. Daarnaast begreep ik ook beter waarom ik mijn jeugd als ‘grijs’ heb ervaren. Er waren niet genoeg positieve prikkels om mijn hongerige brein bezig te houden.

Carrièreswitch

Al deze inzichten hebben mij uiteindelijk uit mijn identiteitscrisis geholpen en me laten ontdekken welke dingen bij mij passen. Wat voor dingen? Nou, werk bijvoorbeeld.

Na mijn studie begon ik met een kantoorbaan als redacteur bij een uitgever. De essentie ervan was leuk, maar na een aantal jaar ontdekte ik dat ik een afschuwelijke hekel heb aan van 9 tot 5 werken en altijd hetzelfde riedeltje afdraaien. Ik kan ook niet goed overweg met bazen: mensen die zich gedragen alsof ze boven mij staan en niet openstaan voor mijn input trek ik slecht. Dus voor mij reden genoeg om voor mezelf te beginnen als redacteur en vertaler.

Daarnaast ben ik ook operazangeres, werk ik parttime in dienst als actrice, en freelance als trainingsacteur. Hier geniet ik erg van. De afwisseling van het werk, en het improviseren en reageren op mensen geeft mijn brein een enorme boost. Het voelt eindelijk nuttig om zoveel ideeën te hebben. Maar ook om grote gevoelens te hebben en je in te kunnen in leven in andere mensen. En als eigen baas doe ik klussen die ik zelf heel leuk vind en bepaal ik grotendeels mijn eigen werkdagen en -uren. Kan ik ’s middags ook eens lekker een dutje doen als ik daar behoefte aan heb 😉.

Omringd door HSP

Natuurlijk spelen de mensen om je heen ook een grote rol als HSP. Bijna al mijn collega’s en vrienden zijn HSP en als ze dat niet zijn, dan zijn ze alsnog heel invoelend. Mijn partner is ook HSP (en waarschijnlijk hoogbegaafd) en dat levert fijne, intense momenten op. Je begrijpt elkaar beter als de één compleet overprikkeld thuiskomt van werk en eventjes wat ruimte voor zichzelf nodig heeft. Natuurlijk heeft het ook een keerzijde, namelijk dat je soms ‘te’ gevoelig kunt reageren op wat de ander zegt en dan ontstaan er heftige ruzies. Maar dat kan ook komen doordat we allebei operazangers en heel gepassioneerde mensen zijn 😉.

Het is heel fijn om omringd te zijn met mensen die hetzelfde ervaren. Daardoor voel ik me eigenlijk nooit meer ‘te’. En als dat oude gevoel toch weer eens de kop op steekt, dan weet ik dat er een heleboel mensen zijn die mij gewoon goed vinden zoals ik ben. Dat is een hele geruststellende gedachte!

Coaching

Als je beter weet hoe je in elkaar steekt, kun je dus ook keuzes maken die beter bij jou en je interesses aansluiten. Het is nooit helemaal perfect: je zult altijd een keertje overprikkeld raken of verveeld, of toch in omgevingen terechtkomen die niet echt bij je passen. Maar dan weet je wel hoe je met die situaties moet omgaan en waardoor je daar beland bent. Bij mij hebben al die ontdekkingstochten (want dat zijn het en blijven ze ook) ervoor gezorgd dat mijn leven van grijs, naar alle kleuren van de regenboog is gegaan. Had ik maar eerder geweten dat het leven zo sprankelend kon zijn!

Zoals ik eerder zei, heeft Denise me daarbij heel goed geholpen. Ze luistert met veel interesse en reflecteert niet alleen mee op jou maar ook op zichzelf, wat voor mij veel mooie, wederkerige gesprekken opleverde. Als iemand die voorheen op heel veel vlakken in het leven zwaar in de knoop zat, kan ik echt zeggen dat haar coaching een belangrijk onderdeel in mijn herstel is geweest.

Ik hoop dat onze blogs herkenning en geruststelling bieden. Weet: je bent niet alleen, je bent hartstikke normaal en niet ‘te’! Mocht je graag meer willen weten over wat HSP inhoudt, hoe je kunt omgaan met de uitdagingen ervan en hoe je er de vruchten van kunt plukken, abonneer je dan op de maandelijkse inspiratiemail en/of neem contact op met Denise bij Color Your Life. Ik beloof je: het is het waard!

Dit verhaal is van mij. Rik, 35 jaar oud, man, avontuurlijk en sensitief. Voor mij is het belangrijk te zeggen dat ik naast hoogsensitief nog zoveel meer dingen ben. Maar dan dus wel met een sensitief randje. En dat mijn sensitiviteit zich vooral laat opmerken door details te zien die anderen vaak niet opvalt. Ik begrijp goed hoe anderen zich voelen en voel dat dan zelf ook sterk. En leef graag vanuit mijn empathisch vermogen. Kleine alledaagse dingen en muziek kunnen mij raken.

Ik weeg verschillende keuzes af voor een besluit te nemen, ik houd van diepgaande vriendschappen en denk vaak na over mezelf en hoe ik kan groeien. Dit verhaal gaat over mij die naar buiten ging, op reis naar de andere kant van de wereld, en daardoor nog meer en beter naar binnen leerde kijken.

Op zoek naar de stilte

Rond 2015 hoorde ik voor het eerst het nummer “Whispers” van Passenger. De laatste zin in dat nummer, “You see all I need’s a whisper in a world that only shouts”, bleef toen een tijd in mijn hoofd hangen. Het raakte me omdat ik graag eens echt de stilte op wilde zoeken in een wereld die altijd maar door leek te denderen. Ook, met terugwerkende kracht, omdat ik toen al wel voelde dat alle prikkels van onze moderne wereld soms als veel kunnen voelen. En ik genoeg heb aan subtiele “whispers” en geen “shouts” nodig heb om dingen op te merken. Sterker nog, ze konden me flink uitputten.

Op de fiets naar China

Voor mij resulteerde dat uiteindelijk in een langgekoesterde droom: op de fiets naar China! Dat betekende twee uitersten. Het zou me blootstellen aan enorm veel prikkels, maar me ook op daadwerkelijk stille stukken aarde brengen. Weg van de stad, social media en dagelijkse verplichtingen. Samen met de fysieke uitdaging leek me dat een prachtige ervaring.

Tijdens deze reis las ik voor het eerst een boek over hoogsensitiviteit. Hoogsensitieve personen van Elaine N. Aron. Iets waar ik niet eerder over gehoord had. En al was ik destijds ver van huis, het voor het eerst herkennen van deze eigenschap bracht me daadwerkelijk dichter bij mezelf.

Mijn fietsreis was een droom die uitkwam. Met als doel de bruiloft van mijn broertje die in China trouwde. Mijn reis op het gebied van hoogsensitiviteit kreeg later meer invulling. Ik las erover, ging erover in gesprek met mijn vriendin, familie en vrienden en startte een verdieping samen met een HSP coach. Naast het herkennen ging ik verder met het erkennen en accepteren dat ik deze persoonlijkheidskenmerk heb. Dat mijn vriendin me alle ruimte geeft en aanmoedigt om dit allemaal nog beter doorgronden is wat ik iedereen gun.

Mijn verdere reis naar binnen

Stap voor stap heb ik geleerd wat voor mij werkt. Zoals iets simpels als een noice-cancelling koptelefoon gebruiken in drukke ruimtes, yin yoga om tot rust te komen en echt te voelen wat mijn lijf nodig heeft, één keer per kwartaal een dag wellness om helemaal los te koppelen van de buitenwereld. Maar ook bootcamp en hardlopen om uit mijn hoofd te komen en fysiek bezig te zijn.

Tegelijkertijd besef ik me dat ik niet slechts deze ene persoonlijkheidskenmerk ben, maar net als ieder persoon uit zoveel meer besta en kan kiezen welke “ik” aan het stuur zet op welk moment (boekentip: ik (k)en mijn ikken van K. Brugman). Zolang ik mijn batterij maar goed opgeladen houdt en niet door overprikkeling door de ondergrens zak. Zoals bij een telefoon waarbij je nog 15% resterend hebt en je alleen nog de primaire functies overhoudt. Zoals ademen, slapen en eten.

“A world that only shouts”

Zo bewoog ik steeds meer van passagier in een soms overweldigende wereld, naar iemand die heel goed weet te sturen naar wat ik wanneer nodig heb. Door elk dagdeel in te checken bij mezelf (tip: “check-in cards”). Niet te veel te leven volgens een vaste planning, maar om de vier uur goed te voelen wat ik nodig heb. Sporten, yoga, lezen of werken? Zo blijf ik goed in mijn energie en kan ik leven vanuit wie ik het liefste ben. Daarbij hielp ook dit boek: “de fontein, vind je plek” van E. van Steijn. Door nog beter te leren wat is van mij en wat is van een ander. Vaak als het om emoties en verantwoordelijkheden gaat.

“A world that only shouts” dat is in mijn ogen nog regelmatig het geval. Ik bepaal echter waar ik wel en niet naar luister. Het belangrijkste is dat ik zelf de verantwoordelijkheid draag voor wie ik ben, ik mezelf omarm en vanuit daar mijn optimale leven creëer. Dan mag de buitenwereld best een beetje schreeuwen.

Dus ja ik ga op reis, ga naar festivals, studeer, wissel werk af met vrijwilligerswerk en breng tijd door met familie en vrienden. Het kan allemaal zolang ik genoeg tijd inbouw om alle indrukken te verwerken en ze me niet te veel worden. En weet zelfs als het wel gebeurt. Lach ernaar. Dat helpt!